کرم

آخرسر امروز رفتم عکاسی. صبح که پا شدم اصلا حواسم نبود، ساعت 11 کلاس داشتم. توی کلاس ییهو دیدم که به پسر عجب هوای آفتابیه. بعد از 1 تا 4 هم کلاسی نداشتم. هی فکر کردم بیام خونه یه چیزی بریزم تو شکم و بخوابم و بعد برم کلاس. منتها یه کرمی هی می گفت نه بابا پا شو بزن بیرون. حالا نخواب، نمی میری که. خلاصه بدو اومدم خوابگاه لباس پوشیدم و حسابی گرم کردم و وسایل رو برداشتم و زدم بیرون. جای همه دوستان توی هوای -20 خالی. ولی نتایج بسیار خوبی داشت. حالا کم کم همشو می بینین. ولی چند تا نتیجه هم داشت. اولی اینکه برای رفتن عکاسی در زمستان کانادا چند تا چیز لازمه:

1- کله ای که مغز معیوب داشته باشه، یا اینکه توی اون کله اصلا مغز نباشه( مورد دوم شدیدا توصیه می شود)

2- پوتین گرم، که نبود و تمام مدت پاهام یخ زد.

3- کلاه و دستکش

4- مقداری کرم عکاسی( کرم نه از اون کرمایی که خانوما استفاده می کنن، از اون کرم هایی که توی خاک زندگی می کنن، چند تاشو باید تو وجودتون داشته باشین)

5- علاقه بیش از حد به طبیعت

6- دوربین و لوازم جانبی لازم

یه نتیجه دیگه هم داشت و اون اینکه وقتی دو تا دوربین داری و کون گشاد بازی در میاری و یکیشو در نمیاری، ییهو می بینی چنان صحنه ای از دست دادی که باید با همون دوربین بکوبی تو کلت.( چون همش برفه و خاک پیدا نمیشه که خاک بر سرت کنی). خلاصه صحنه لیز خوردن مرغابی رو یخ رو از دست دادم. صحنه ای که بسیار بسیار و باز هم بسیار جالب، دیدنی و طبیعی بود. حیف.

خلاصه یخ زدم. امیدوارم فردا هم افتابی باشه که بتونم برم عکاسی. جاهای خوبی پیدا کردم.

فعلا

بدورد

اها یادم رفت بگم، وقتی دارین عکاسی می کنین، اگه یه سگ اومد طرفتون، اگه در لنز رو نذاشتین، اگه نشستین، اگه شروع کردین با سگه بازی کردن، پس باید این انتظار رو هم که داشته باشین که تخم جن ییهو کلشو کج کنه و شیشه لنز رو یه لیسی بزنه. که دیگه مجبور بشین برین خونه و تمیزش کنین. این یادتون باشه.